Lock down ervaringen

Deze blog had al een paar weken eerder online moeten komen, maar om wat voor reden dan ook is het er niet van gekomen. Sorry daarvoor, maar vandaag is het zover ik zal jullie een update geven over mijn werk hier in Mamelodi. Op het moment van schrijven zitten we al 58 dagen in nationale lock down en zijn onze programma’s al 65 dagen gesloten. Het voelt nog steeds een gek dat het rustig en stil is op ons terrein, maar we hebben niet stilgezeten! Lees snel verder om te lezen wat wij allemaal hebben gedaan.

De laatste maanden hebben mijn gevoelens mij alle kanten op laten gaan. Ik had hele hoge pieken, maar ook lage dalen. Op sommige dagen voelde ik mij energiek en blij en op andere dagen voelde ik mij alleen en verdrietig. Op een van mijn dalen heb ik zelfs overwogen om naar Nederland te komen om daar het virus af te wachten. Terwijl ik hier over na aan het denken was kwam er telkens een tekst bij mij naar boven “Voor een tijd als deze”. Deze tekst is te vinden in Esther 4:14 waar Mordechai dit zegt/vraagt aan Esther. Hij vroeg haar om haar leven en haar legacy te riskeren voor iets waarvan de uitkomst nog niet zeker was en zij accepteerde dit! Het voelde voor mij alsof God mij vertelde dat Hij mij had geroepen voor een tijd als deze. Alsof Hij mij de vraag stelde: “Ben jij klaar voor deze uitdaging?” Ik besloot om te luisteren naar God en de uitdaging om te blijven te accepteren. Na deze keuze heb ik echt het gevoel gehad dat ik de juiste keuze heb gemaakt en dat God met mij mee gaat.

Ondanks dat onze programma’s gesloten zijn hebben wij niet stilgezeten. We hebben 2 dagen in de week schoongemaakt en met schoonmaken bedoel ik alles desinfecteren. We begonnen met alle klaslokalen, de WC’s en de keuken en hebben vervolgens bijna elke ruimte op het centrum gedesinfecteerd. Dit was op sommige plekken wel echt nodig. Dit was hard werken, maar het resultaat mag er dan ook zijn.

Tijdens de eerste maand van de lock down hebben we veel quality time met God gehad. We hadden gebedsdagen, gebedsochtenden en veel tijd om alleen met God door te brengen. Dit was erg verfrissend en ik vond het erg fijn, maar helemaal alleen zijn is nog steeds niet echt iets voor mij… Ik was dan ook blij toen ik hoorde dat we de gebedsmomenten samen gingen doen. Deze momenten zijn voor mij echt heel kostbaar en ik merk echt dat God aanwezig is bij die momenten.

Op het moment dat wij door hadden dat de lock down wel eens heel lang zou kunnen gaan duren zijn we gaan kijken naar verschillende opties om toch iets te kunnen blijven doen voor de mensen die wij helpen. Onze eerste prioriteit was dan ook toestemming aanvragen om voedselpakketten te kunnen blijven geven aan onze kinderen. Wij waren erg dankbaar toen God onze gebeden verhoorden en wij op de dag dat wij de vergunning nodig hadden, deze binnen kregen! Toen we naar de kinderen gingen om hen de voedselpakketten te geven kwam een van de ouders naar ons toegerend. Hij was zo dankbaar dat wij gekomen waren. Hij deelde met ons “Ik herrinner nog dat je zei dat je misschien niet meer kon komen. Daarom was ik al bezig om plannen te maken om op een andere manier eten op tafel te zetten voor mijn kinderen.” Lethabo * is een alleenstaande vader die erg zijn best doet om elke maand eten op tafel te zetten. Wij zijn erg dankbaar voor de donaties van individuen en van bedrijven die het voor ons mogelijk maken om extra eten uit te delen aan onze families, maar ook aan andere families die deze steun hard nodig hebben.

Tijdens de lock down wilde wij ook onze kinderen ondersteunen in hun schoolwerk. Veel van de kinderen hebben niet de luxe van een eigen kamer waar ze thuis in rust kunnen studeren of zij hebben geen familielid die hen kan helpen bij het leren. Een ander probleem dat veel van deze kinderen hebben is dat zij al achter lopen met schoolwerk en tijdens deze lock down zullen ze alleen maar meer achter gaan lopen. Daarom hebben wij besloten om elke week werkboekjes uit te delen aan de kinderen. Elk kind op zijn eigen niveau. Deze boekjes focussen op Engels, wiskunde en persoonlijke ontwikkeling. Naast deze werkbladen krijgen de kinderen ook bijbel verhalen voor elke dag, door deze bijbel verhalen hopen wij de kinderen te bemoedigen. Veel van de kinderen vullen de boekjes ook daadwerkelijk in, waar wij heel dankbaar voor zijn.

Wij zijn ook begonnen met brieven schrijven naar de kinderen. Elke leerkracht naar zijn/haar eigen klas. Ik schrijf elke week naar de kinderen uit mijn klas. In deze brieven komt vaak naar voren dat ze niet zo goed weten wat het virus inhoud en hoe lang het gaat duren. Ik probeer zo goed mogelijk en zo eerlijk mogelijk de vragen te beantwoorden en probeer hen te bemoedigen dat zij niet alleen zijn. Ook praten we over leukere dingen zoals spelletjes, muziek of over wat we zoal doen op een dag. Ik kijk altijd uit naar het moment waarop de brieven weer verschijnen en ik kan lezen waar de kinderen mee bezig zijn.

Naast al onze werkzaamheden doen we ook leuke dingen samen als team. Omdat we niet echt iets leuks kunnen doen buiten de hekken hebben we besloten om samen momenten te vieren. Een van de dingen die ik heb gedaan is leren om miliepap te maken, dit is een maaltijd die veel word gegeten in de wijk. Het is een stuk moeilijker om te maken dan het in eerste instantie lijkt, maar ik heb wel veel plezier gehad in het maken ervan.

Ook hebben we gevierd dat de restricties van lock down wat minder werden. Dit vierden we met een gezellige picknick braai met het hele team. Ik voel mij echt gezegend met zo’n fantastisch team om mij heen. Het voelt echt alsof wij een familie zijn.

Boodschappen doen is ook niet meer "normaal". Omdat wij niet naast elkaar in de auto mogen zitten zijn we genoodzaakt om schuin achterelkaar te zitten. Zoals hier te zien.

Mocht je willen bijdragen aan het werk dat wij hier doen in Zuid-Afrika, neem dan even contact op met mij of iemand van mijn Thuisfrontteam

*naam is gewijzigd in verband met privacy

Meld je aan voor de nieuwsbrief