Visum aanvraag

Hallo allemaal,

Vandaag weer een korte update over mijn voorbereidingen voor Zuid-Afrika. Ik wil jullie even meenemen naar ongeveer een week geleden. Op dinsdag mocht ik eindelijk mijn visum papieren inleveren. ’s Morgens ging ik samen met mijn vader heel vroeg op pad naar Den Haag. Ik was vol vertrouwen dat ik alles goed geregeld had en dacht de papieren in 1 keer goed in te kunnen leveren. Jammer genoeg was niets minder waar.

Allereerst stond ik een half uur in de rij voordat ik aan de beurt was. Tijdens het wachten sprak ik met een vrouw die 9 maanden geleden haar paspoort ingeleverd had, maar tot op die dag nog geen paspoort had ontvangen. Dit ontmoedigde mij al een beetje, maar ik had nog steeds hoop dat het allemaal goed ging komen. Eenmaal bij de balie zag ik de medewerker die mij ging helpen en toen werd ik wel een beetje bang. Toen ik voor de eerste keer bij de ambassade was om alle papieren die ingevuld moesten worden op te halen werd ik namelijk al voor hem gewaarschuwd, schijnbaar is hij de meest lastige persoon die je kan aantreffen bij de ambassade. En ja hoor, hij was nog niet eens begonnen met het doorkijken van mijn papieren en zag al dingen die niet goed waren. Zo had ik een paar dingen niet helemaal goed ingevuld en was ik een pagina vergeten, niet de grootste problemen want dat kon ik daar ter plaatsen nog invullen. Maar toen kwam hij bij mijn financiën en daar zag hij wel grote problemen.

Ondanks dat ik keurig naar de bank was geweest om mijn bankafschriften met op alle pagina’s stempels te ontvangen, vond de medewerker het nog niet goed. Ik had namelijk mijn geld verdeeld over mijn betaalrekening, spaarrekening en creditcard en dit was niet goed. Blijkbaar kunnen ze bij de ambassade niet rekenen, want volgens deze medewerker gingen ze bij de ambassade deze bedragen niet optellen. Ik moest een afschrift bij mijn bank gaan halen waar deze verschillende rekeningen bij elkaar opgeteld werden.

Met dit in gedachte reed ik samen met mijn vader naar de dichtstbijzijnde bank om te kijken of hier dit afschrift gemaakt kon worden. Hier eenmaal aangekomen kwam ik in een grote chaos terecht, een man stond iedereen aan te melden maar snapte niet wat ik nodig had. Toen ik vertelde dat het voor de Zuid-Afrikaanse ambassade was werd hem veel duidelijk en melde hij mij aan. Vervolgens moest ik (weer) lang wachten voordat ik aan de beurt was. En toen ik eindelijk aan de beurt was werd mij verteld dat wat ik wilde hebben niet bestond. Wel konden ze iets anders aan mij meegeven dat misschien ook zou helpen. Dit heb ik aangenomen en toen ben ik weer terug gegaan naar de ambassade.

Hier aangekomen vertelde de man achter de balie mij dat dit weer niet genoeg was en dat ik al mijn geld over moest maken naar mijn betaalrekening. Dit betekende alleen dat ik de spullen niet dezelfde dag in kon leveren, omdat dit pas een dag later op de afschrift komt te staan. Dus werd ik door de medewerker naar huis gestuurd en werd mij verteld dat ik de volgende dag alles nog een keer in mocht leveren. Dus ik ben naar huis gegaan en heb alles overgemaakt naar mijn betaalrekening zodat daar het juiste bedrag op stond.

Na een lange dag probeerde ik net na 12 uur ’s nachts de bankafschrift te downloaden, maar dit was geen succes ik kon namelijk nog geen bankafschrift downloaden met de dag ervoor op de afschrift. Daarom ben ik maar gaan slapen in de hoop dat het na mijn nachtrust wel gedaan kon worden. Toen ik de volgende morgen nog een keer probeerde om alles uit te printen leek het alsof ik in een nachtmerrie was beland. Wat bleek namelijk, online bankieren had een storing waardoor ik niet bij mijn bankafschriften kon komen. Ik wist echt niet wat me overkwam en wilde bijna opgeven. Maar in plaats van opgeven ben ik samen met mijn ouders gaan bidden, want 1 ding wisten wij zeker dit konden wij niet zelf oplossen hier hadden we iemand anders bij nodig. Een kwartier later probeerde ik weer om bij mijn bankafschriften te komen en ja hoor hij deed het! Ik ben nog nooit zo blij geweest met een bankafschrift.

Toen ik het bankafschrift had uitgeprint sprongen we in de auto, weer op weg naar Den Haag. Dit keer waren we een half uur te vroeg aanwezig en stonden we voor een gesloten hek. Steeds meer mensen kwamen in de rij staan tot de ambassade open ging. Om 9.00 uur precies werd het hek open gedaan en was ik de eerste die aan de beurt was bij weer dezelfde medewerker. Maar dit keer deed hij niet heel moeilijk, hij keek even naar mijn bankafschrift en 1 minuut later had ik betaald en kon ik samen met mijn vader weer de lange reis naar huis maken.

Kortom, een visum aanvragen is geen makkelijk proces. Maar met God aan je zijde zal ook een lastig proces slagen!

P.s. Ik weet nog niet of mijn visum is goedgekeurd dit is nog een gebedspunt, ik zou het waarderen als jullie met mij mee zouden willen bidden.

Meld je aan voor de nieuwsbrief